5.5.1. Szczęście

Jednym z ludzkich mitów jest twierdzenie, że człowiek żyje po to, by być szczęśliwym.

Mit ten jest wspierany kolejnymi mitami, które twierdzą, że aby być szczęśliwym, trzeba być młodym, silnym, pięknym, zdrowym, bogatym i mieć władzę. Żeby być młodym, trzeba się ubierać i zachowywać jak młodzież. Żeby być pięknym, trzeba używać przeróżnych kremów i dokonywać operacji plastycznych. Żeby być bogatym, trzeba się bogatym urodzić, bogato ożenić lub wygrać milion. A jeżeli się nie jest bogatym, to należy bogatego udawać i żyć jak bogacz. Należy zawsze udawać zdrowego. Żeby mieć władzę, trzeba zostać politykiem lub managerem. Absurd goni absurd. Pozór goni pozór. A zamiast szczęścia ból.

Wszystkie te mity są współcześnie wspierane przez reklamy oraz kulturę masową. W reklamach wszyscy są uśmiechnięci, młodzi i zadowoleni. Wystarczy zjeść baton, włączyć zmywarkę czy kupić telewizor i szczęście osiąga zenitu.

Rozpowszechnianie fałszywego obrazu świata stało się plagą nie do przezwyciężenia. Schizofrenia ludzkiej świadomości zbiorowej stała się faktem.

Jednakże należy sobie zdać sprawę z prostej analogii. Jeżeli oczy przekazują człowiekowi obraz łąki, gdy ten chodzi po ulicy, to człowiek ten prędzej czy później wpadnie pod samochód. A jeżeli się przy tym nie zabije, to może przynajmniej się zorientuje, że z jego głową jest coś nie w porządku.

Zamiast rozprzestrzeniać mity i je utrwalać, należy je zwalczać. Ludzka świadomość zbiorowa, aby się właściwie rozwijać, potrzebuje rzetelnej informacji o rzeczywistości a nie fikcji.

Oczywiście, że można jakiś czas żyć na rauszu. Skutki są zawsze te same. Wypadek, choroba, czy wczesna śmierć. To samo czeka ludzką świadomość zbiorową, jeżeli nie przestanie zażywać „narkotyków“.

Świadomość oczywiście zna pojęcie szczęścia. To pojęcie to radość, miłość czy zadowolenie. Stany te jednakże są zawsze połączone ze wzrostem świadomości, a nie ze wzrostem iluzji. Błędne idee zawsze prowadzą do bólu czy śmierci. Oczywiście, że istnieje ryzyko zharmonizowanie fałszywego obrazu świata. Przed tym faktem świadomość broni się poprzez mądrość. Fałszywy obraz świata buduje się łatwo. Daje to na początku radość, ale kończy sie bólem. Prawdziwy obraz świata buduje się wolno. Wynikające stąd uczucie szczęścia jest słabe, nie oszałamia, ale i nie prowadzi do bólu.