5.4. Prawa i obowiązki człowieka

Prawa człowieka powinny być podporządkowane zasadzie wzrostu świadomości. Prawa człowieka nie powinny łamać zasad Uniwersum. Jeżeli to czynią, to są to prawa przeciwko człowiekowi. Człowiek stosując prawa, które są przeciwko zasadom Uniwersum, automatycznie eliminuje siebie jako świadomość dążacą do spełnienia samoświadomości Uniwersum. W konsekwencji Uniwersum wyeliminuje człowieka.

Człowiek musi mieć prowo do życia i śmierci, rozwoju i pracy, nauki i wiary, informacji, miłości, sprawiedliwości czy dobra. Są to prawa, które służą każdej świadomości.

Prawa człowieka to jednocześnie jego obowiązki. To obowiązki do życia i śmierci, rozwoju i pracy, nauki i wiary, informacji, miłości, sprawiedliwości czy dobra.

To połączenie praw i obowiazków wynika wprost z zasady wzrostu świadomości. Te prawa i obowiązki pozycjonują każdą świadomość hierarchiczną w optymalnym punkcie rozwoju świadomości.

Prawa człowieka są pojmowane w relacji ludzkiej świadomości osobowej z ludzką świadomością zbiorową. Jednakże prawa człowieka mają sens tylko i wyłącznie wtedy, gdy uwględniają prawa każdej innej świadomości w tym roślin i zwierząt. Prawa, które stawiają człowieka ponad innymi świadomościami, są tak naprawdę przeciwko człowiekowi.

Tak, jak prawa człowieka regulują stosunki hierarchiczne w relacji świadomości osobowej ze świadomością zbiorową, należałoby również zdefiniować prawa regulujace zachowanie ludzkiej świadomości osobowej względem innych poziomów hierarchicznych ludzkiej świadomości. Chodzi tu w szczególności o stosunek do własnego ciała, sposobu odżywiania się, sposobu leczenia się, stosunek do procesów rozmnażania się, czy genów.