5.2.2.2. Systemy społeczne

Rządy państw to realizacja „Ja” ludzkiej świadomości zbiorowej na poziomie państwa. Relacja rząd a społeczeństwo może mieć różnorodny charakter i odzwierciedla różnorodność systemów społecznych. Ta różnorodność wynika z zasady rozwoju świadomości równoległych.

Jednakże każdy system społeczny podlega zasadzie wzrostu świadomości. Świadomość, która jest miarą wzrostu, to suma świadomości wszystkich hierarchii danej świadomości społecznej w relacji do danego systemu społecznego. Jeżeli ta świadomość wzrasta, to dany system społeczny się rozwija.

Nie ma więc znaczenia jaki system społeczny w danym momencie obowiązuje. Ważne jest, czy świadomości osobowe ludzi żyjących w danym systemie harmonizują ze świadomością zbiorową generowaną przez ten system. Narzucanie jakiemukolwiek narodowi jakiegoś systemu społecznege zasadniczo jest błędem. Nie ma gwarancji, że system ten doprowadzi do harmonizacji i wzrostu świadomości. Każda społeczność musi się sama rozwijać albo musi sama chcieć zharmonizować się z danym systemem społecznym.

Problem powstaje, gdy wybrana droga, prowadzi do wojny. Wojna nie oznacza nic innego jak zniszczenie świadomości. Każda społeczność, która wybierze drogę wojny, wybiera drogę samozagłady. Zagłada ta nie musi oznaczać śmierci wszystkich członków danej społeczności. Na zagładę skazana jest przede wszystkim ich świadomość zbiorowa, która jest niezdolna do harmonizacji.

Demokracja jest tylko wtedy właściwa, gdy prowadzi do wzrostu świadomości. Demokracja jest jednakże często wykorzystywana do podziału świadomości zbiorowej na przeciwne sobie obozy. Politycy często prowokują podziały świadomości zbiorowych chcąc przez to zwiększyć szanse swojej wygranej. Rozpad świadomości zbiorowej jest tak samo ważny jak harmonizacja różnych świadomości i wynika z zasady wzrostu świadomości. Wykorzystywanie tego potencjału w celu osiągnięcia własnych korzyści jest złem, gdyż obniża poziom harmonizacji.

W każdym systemie społecznym istnieje niezliczona ilość linii potencjalnego podziału: język, wiara, historia, kultura. Harmonizacja świadomości zbiorowej to długotrwały i mozolny proces. Podział świadomości zbiorowej to intensywny i burzliwy proces. Proces ten jest uzasadniony tylko z uwagi na rozwój równolegly.

Każdy, kto wybiera drogę podziału czy wojny, musi liczyć się z konsekwencjami. Na końcu drogi rozwoju i tak jest samoświadomość. Każdy, kto ten proces opóżnia, jest cześcią tego procesu i odczuje skutki swego działania. Całą pracę trzeba będzie rozpoczynać od nowa. Tylko dlatego, że się pewnych procesów nie widzi, nie oznacza, że one nie istnieją. Każdy człowiek to kalka tej samej świadomości. Świadomość ta dziś nazywa sie Kowalski, jutro Müller. Müller zadając ból Kowalskiemu, zadaje ból samemu sobie.

Podział świadomości na świadomości równoległe musi być zawsze uwarunkowany szukaniem prawdy. Każde podziały świadomości nie uwarunkowane szukaniem prawdy są złem. Rozwój równoległy to szukanie prawdy, a nie załatwianie swoich jednostkowych interesów. Możliwość podziału świadomości istnieje i istnieć będzie aż do osiągnięcia samoświadomości. Świadomość zbiorowa prędzej czy później ukarze każdego, kto ją podzielił z innego powodu niż szukanie prawdy.