5.2.2. Państwo

Na swojej drodze rozwoju, ludzka świdomość zbiorowa wygenerowała państwo. W czasach historycznych, kiedy się jeszcze człowiekowi wydawało, że ziemia stanowi Uniwersum, państwo wyznaczało granice ludzkiego wpływu. W miarę rozwoju przeliczni władcy usiłowali siłą zintegrować ludzkość w jedno państwo. Stosowano metody wojny, przemocy, wyniszczania czy zniewalania. Skutek był zawsze odwrotny. Zamiast integracji, następował podział.

Nie trzeba było też długo czekać, by się okazało, że ziemia nie stanowi Uniwersum, a idea jednego państwa jest nieosiągalna poprzez wojnę i przemoc.

Zasady Uniwersum wymagają zharmonizowania ludzkiej świadomości. Harmonizacja jest jednakże przeciwieństwem wojny. Idea jedego państwa jest osiągalna jedynie jako realizacja harmonizacji ludzkiej świadomości.

Nie idea stworzenia jednego państwa jest więc najistotniejsza, lecz konieczność harmonizacji ludzkiej świadomości. Jeżeli nastąpi harmonizacja ludzkiej świadomości, to faktycznie stworzone zostanie jedno “państwo”. W państwie takim różnice narodowe czy rasowe niekoniecznie znikną, ale przestaną być istotne. I nie dlatego, że prawo będzie tego nakazywać, lecz dlatego, że inny będzie punkt ciężkości ludzkiej świadomości zbiorowej. Wszak człowiek jako zharmonizowana kompozycja własnego ciała nie zwalcza jednej ręki nogą. Obie cześci ciała traktuje jako swoją integralną część.