5.2.1.3. Prawo

Świadomość zbiorowa realizując swoje cele, narzuca świadomościom osobowym pewne zasady postępowania. W zależności od stanu sprawiedliwości, świadomości osobowe respektują te zasady lub nie.

W świecie ludzkim zasady postępowania przechowywane są w świadomości zbiorowej w postaci prawa.

Dziś prawo to nauka sama w sobie. Zawsze pozostaje jednakże słuszne jedno pytanie. Czy prawo jest sprawiedliwe? Istnieje tylko jeden odnośnik sprawiedliwości: to zasada wzrostu świadomości. Jeżeli prawo gwarantuje optymalny rozwój świadomości zbiorowej i wszystkich świadomości osobowych, to jest sprawiedliwe.

Nie może więc być sprawiedliwe prawo, gdy biedni nie mogą się uczyć, a bogaci dysponują majątkiem większym niż majątek niektórych państw. Nie może być sprawiedliwe prawo, gdzie wydaje się miliardy na broń masowego rażenia, a w biednych krajach ludzie umierają z głodu.

Wszystko dlatego, że na pewnym etapie rozwoju ludzkości podziały były ważniejsze niż harmonizacja. Tak dzieje się tylko wtedy, gdy harmonizacja nie jest możliwa, choćby ze względu na odległość pomiędzy poszczególnymi grupami społecznymi.

Cóż ma to wspólnego z dzisiejszą sytuacją. Należy więc prawo tak skonstruować, by podziały nie odgrywały żadnej roli, a pojedynczy człowiek wreszcie zrozumiał, że każy inny człowiek, to on sam.