4.8. Mądrość

Mądrość to realizacja aktualnie możliwego obrazu rzeczywistości.

Mądrość to zharmonizowanie idei aktualnie dostępnej wiedzy. Wiedza sama w sobie nie stanowi mądrości, gdyż wiedza nie musi byc spójna. Osiągnięcie mądrości wymaga czasu i systematycznego harmonizowania wiedzy tak, by wiedza ta stała się sposobem postrzegania rzeczywistości. Mądrość to opanowanie i uaktywnienie możliwie adekwatnego obrazu rzeczywistości.

Proces rozumienia rzeczywistości polega na luźnym kreowaniu idei i scalaniu ich w aktywną całość. Proces ten ma charakter czasowy, gdyż idee muszą się nawzajem skoordynować. Proces ten jest aktywny i wymaga ciągłego podtrzymywania idei. Proces ten jest bardziej podobny do układania puzzli niż do budowania domu. Niekoniecznie należy rozpoczynać od fundamentów. Dużo ważniejszy jest sam proces niż jego hierarchia. Umiejętność tworzenia i harmonziowania idei oraz kasowania błędnych idei leży więc u podstawy rozumienia rzeczywistośći i jest podstawową własnością świadomości. Siłą napędową tego prozesu jest chęć zrozumienie rzeczywistości, czyli zasada wzrostu świadomości. Siła ta wyraża się przez pytanie.

Pytanie jest kluczem do mądrości.

Podtrzymywanie pytania to siła napędowa procesu kreoawania idei. Idea jest niczym innym, jak próbą odpowiedzi na pytanie. Dopiero zharminizowanie idei warunkuje akceptację idei jako spójną część świadomości.

Mądrość nie jest absolutna, gdyż wiedza stale ulega rowzojowi. Absolutna jest tylko samoświadomość Uniwersum. Mądrość jest jednak najprostszą drogą do osiągniecia samoświadomości.

Mądrość to również szukanie optimum w wielowymiarowej przestrzeni śwadomości.

Świadomość osobowa kierując się zasadami Uniwersum, może zaostrzać konflikty świadomości. Mądrość to stosowanie zasad Uniwersum z uwzględnieniem wielowymiarowości świadomości. Wielowymiarowość świadomości to z jedniej strony jej hierachiczność, a z drugiej strony jej równoległy rozwój.

Świadomość osobowa chce z jednej strony dbać o swoją integralność, z drugiej strony musi uwzględnić fakt wielowymiarowości świadomości. Znalezienie punktu równowagi to mądrość.

Dbanie tylko o interesy osobowe to głupota.