4.3. Stan posiadania

Świadomość, aby istnieć, musi posiadać źródła i przestrzeń wibracji.

Żródła i przestrzeń wibracji danej świadomości to jej stan posiadania.

Stan posiadania danej świadomosci przebiega od nędzy poprzez biedę, do dobrobytu i bogactwa. Zarówno nędza jak i bogactwo powodują, iż świadomość się degeneruje i w końcu się rozpada.

Aby się rozwijać, świadomość musi zwiększać swój stan posiadania. W warunkach dobrobytu świadomość tworzy rezerwę stanu posiadania. Rezerwa ta nie jest przyswajana i nie podlega rezonansowi. Aby ją utrzymać, świadomość zarządza rezerwą.

Rezerwa posiadania to ośrodki wibracji będac w stanie niewolnictwa.

Im większy potencjał rozwojowy danej świadomości, tym większa jest jej chęć posiadania. Jednakże dla każdej świadomości istnieje optimum stanu posiadania. Dana świadomość powinna brać w posiadanie taki stan rezerwy, jaki jest w stanie przyswoić. Nadmierny stan posiadania hamuje rozwój świadomości. Świadomość przestaje się rozwijać. Nie mogąc przyswoić rezerwy, zajmuje się jej zarządzaniem.