2.2. Świat martwy, żywy i boski

W naszym postrzeganiu świata nauczyliśmy się oddzielać istoty żywe od świata martwego. Podział ten nie zawsze był jednoznaczny. Niejeden człowiek zastanawiał się nad tym, czy kamienie żyją. Oprócz istot żywych mogą, w zależności od światopoglądu, istnieć również istoty boskie.

Świat martwy to minerały, woda (niektórzy uważają, że woda jest żywa), powietrze, światło. Intuicyjnie można by wyliczać dalej. Prawami rządzącymi światem martwym zajmuje się miedzy innymi fizyka.

Świat żywy to jednokomórkowce, wielokomórkowce, grzyby, rośliny, zwierzęta, człowiek. Jednakże z człowiekiem sprawa nie jest tak jednoznaczna. Wielu uważa mianowicie, że człowiek posiada duszę, a ta jest już częścią świata boskiego.

Świat boski mianowicie to: bogowie, duchy, anioły, demony, dusze. W niektórych kulturach należą do tego świata przeróżne stwory, jak dla przykładu smoki, czy też ciała niebieskie. O ile świat żywy jest śmiertelny, to świat boski jest z reguły nieśmiertelny. Świat żywy ulega prawom fizyki. Świat boski już niekoniecznie.

Świat boski kontroluje wszystko i jak chce, to obchodzi prawa fizyki. Pewien wyjątek stanowi człowiek, który ma wolną wolę i sam sobą steruje, więc wpływ świata boskiego na człowieka jest ograniczony. Jednakże i tu znowu pojawiają się wyjątki. Są to mianowicie cuda, kara boska, czy boski plan. Bóg ma mianowicie dla każdego człowieka swój plan, ale człowiek może ten plan pokrzyżować. Konia z rzędem temu, kto się w tym połapie i da właściwą odpowiedź na następujące pytanie: kto tu kim kieruje?

Jedno nie ulega tu wątpliowości: wszystkie te światy - żywy, martwy i boski - kontaktują się ze sobą.